Przedstawiamy Państwu potomka rodu Klemensa i Bernarda Wierusz założycieli naszego miasta – Karola Kowalskiego Wierusza.
Karol Wierusz-Kowalski urodzony 25 sierpnia 1869 w Warszawie, zmarł 23 października 1953 w Poznaniu.
Naukę malarstwa rozpoczął w Warszawie u Ksawerego Pillatiego i Józefa Ryszkiewicza. Kontynuował naukę w Krakowie u Juliusza Kossaka i Wojciecha Kossaka. W 1889 roku wyjechał do Monachium do prywatnej szkoły Stanisława Grocholskiego i Wacława Szymanowskiego. Równocześnie został studentem tamtejszej akademii w klasie G. Hackla. Należał do Kunstvereinu, cieszył się popularnością wśród artystów i wśród publiczności niemieckiej.
W 1899 roku po licznych podróżach po Europie osiadł w majątku Posada koło Konina. Wystawiał wówczas w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych i u Krywulta. W okresie międzywojennym zajął się prowadzeniem salonu sztuki w Poznaniu, nadal bardzo dużo wystawiał. Najczęściej podejmował tematy takie, w których ukazywał rodzime obyczaje, konie i swojskie sceny rodzajowe.
W 1899-1902 i 1911-1912 wystawiał w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych i salonie Krywulta obrazy poświęcone życiu wiejskiemu i myślistwu tworzone pod wpływem stryjecznego brata jego ojca Alfreda Wierusz-Kowalskiego. Był działaczem społeczności lokalnej, m.in. sędzią pokoju i naczelnikiem straży ogniowej. W czasie I wojny światowej był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej. Po wojnie poświęcił się malarstwu, prowadził salon sztuki przy ul. Piekary w Poznaniu.
Nota biograficzna:https://pl.wikipedia.org/wiki/Karol_Kowalski-Wierusz
